قد دعونا اللّه فى حقك و التاريخ تبدو * اجزه يا ربنا جنات عدن و حريرا 1283 از وقار خسته اندر پارسى جستند گفتا : * نزد داور برد از مردم محمد داورى را 1284 و در « الذريعة 9 : 973 » كه « ديوان محرم اصفهانى » را عنوان كرده فرمايد وى ميرزا محمد على بن آقا محمد هاشم زرگر ابن محمد صالح لؤلوئى است و ساكن شيراز و مصاحب داورى « صاحب عنوان » بوده ، و هم فرمايد كه محرم مذكور از اصفهان بيزد مهاجرت نموده و آنجا فرزندش ميرزا عبد الوهاب به دنيا آمده و خود در همان شهر وفات كرده است . و هم در « الذريعة 9 : 974 » ديوان ميرزا عبد الوهاب مذكور را بعنوان « ديوان محرم يزدى » ذكر كرده و پدرش را در اينجا ميرزا محمد على نسخ‌نويس وصف فرموده ، و گويد كه پدر و پسر هر دو متخلص به محرم بوده‌اند ، و كتاب « فرهنگ خداپرستى » محرم پسر بسال 1281 در طهران بطبع رسيده است . * ( 547 - وفات ميرزا محمد رضا ، جديد الاسلام يزدى ) * در « فهرست كتابخانه رضويه 1 : 17 قسمت كتب چاپى حكمت و كلام » شرحى درباره او دارد بخلاصه اينكه ميرزا محمد رضاء يزدى از أحبار يهود بوده و در زمان فتحعلى شاه مسلمان شده و كتابى بنام « منقول رضائى » در رد يهود به عربى تأليف كرده ، و بعد از آن در زمان ناصر الدين شاه ؛ سيد على بن حسين حسينى تهرانى بشركت ملا محمد على ملقب بآقاجانى كاشانى و آقا محمد - جعفر برادرزادهء مؤلف آن را از عربى به فارسى ترجمه نموده و نامش را « اقامة الشهود فى رد اليهود فى منقول رضائى » نهادند ، و جهت اينكه نام سابق « منقول رضائى » را از بين نبردند